Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą Marcello Mastroianni

Nagły pomnik

Marcello spójny z fotografią Marzę o pustej przestrzeni wokół głowy. Pomiędzy parą kochanków mimo odległości, wyczuwalne jest napięcie. Sierpniowe słońce oświetla bukiet kwiatów, za którym próbuje się ukryć Jerry Hall. Trzysta metrów dalej pod palmą w białym garniturze stoi Marcello Mastroianni. Papierosy w upał. Brawo. Wizerunek musi być spójny z tym na fotografii. Z tej odległości nie widać dokładnie, ale chyba pali papierosa. Język ciała mówi: palę papierosa i marzę o dziewczynie, której ciało wystaje zza bukietu kwiatów.  Ego matka hodowała herbacianą różę taką jak tamta. Rosła jeszcze ładniej, kiedy ojciec zbudował pergolę, wokół której mogła się pleść. I tyle go widział W połowie drogi między nimi czerwona plama. To symboliczna namiętność, która rozwija się w czasie rzeczywistym. Ruszył by do niej. Pocałował, przycisną do białego lnianego garnituru. Powąchał jasne włosy, rozgrzane słońcem.  Ale nie może, bo nogi zamieniły mu się w marmurowy po...