Przejdź do głównej zawartości

Happy Is Happy

Jason Statham in The Pink Panther (2006) kissing a ring
P.S. Bohater tekstu może być równie dobrze bohaterką.  

Tropikalny Pekin. Słowo na dziś to obfitość. Czy jesteśmy na nią gotowi? Człowiek marzy o szczęściu szuka sposobów jak je do siebie przyciągnąć. Prawda jest taka, że dopóki na głębszych poziomach sterowności, fizjologicznie to byłby poziom komórkowy człowiek nie jest na to gotowy, to się nie wydarzy. Ludzie powiedzą: ależ każdy jest na to gotowy, każdy czeka na szczęście, spełnienie i radość, innymi słowy doświadczenie wszelkiej obfitości. Tego życzymy innym na urodziny, imieniny i święta. Dlaczego więc tylko nieliczni tego doświadczają?

Zgodnie z przewrotną mądrością powszechnie znanych powiedzeń takich jak: 'ten to ma więcej szczęścia niż rozumu' albo 'głupi ma zawsze szczęście' z punktu widzenia statusu społecznego, doświadczać go mają ci mniej uprzywilejowani, jeśli oczywiście uznać intelekt za formę kapitału.
Człowiek głupi to taki można powiedzieć 'happy go lucky'. Przez tych bardziej poważnych i zaawansowanych ewolucyjnie traktowany z przymrużeniem oka lub z pobłażliwością. Większość jego doświadczeń jest trywializowana. Każdy w porównaniu z nim ma gorzej i doświadcza takich rzeczy, że ho ho. A ten, co on tam wie o życiu? Tylko się prześlizguje. Jak się nie przekopie łopatą, jak się człowiek nie spoci, nie załatwi, nie zaplanuje to się nie liczy.

A on nie planuje, nie przejmuje się zbytnio emeryturą czyli przyszłością. Czerpie radość z drobnych przyjemności. Jeśli ma dzieci, wydaje się być nieodpowiedzialnym rodzicem bo nie myśli o porządnej edukacji, nie ustawia się w kolejce do najlepszego przedszkola lub podstawówki. Zamiast tego ciąga dzieciaka za sobą po świecie i zdarza się często, że go tfu, edukuje samodzielnie w tymczasowym domu, gdziekolwiek by on aktualnie nie był. Eufemistycznie mówiąc to marzyciel bez planu i dobrego osadzenia w realiach, który irytuje tych z planem, dobrze przygotowanych na wszelkie okoliczności. 

Czy on ma aż tyle powodów do radości? Czy powinien cieszyć się z tego, że nie czyta gazet, nie ogląda telewizji? Nieświadomy czyli głupi, niepoinformowany czyli w tyle za wszystkimi. Ci którzy z punktu widzenia systemu mają się dobrze patrzą na niego jak na wyrodka, tym bardziej irytującego, że różne rzeczy przychodzą mu bez wysiłku. Nie do zniesienia. Co on ma takiego, czego nie mam ja? Dlaczego mnie szczęście omija, a on dostaje to czego chce? Gdzie jest ukryte to źródło łatwości i płynności w przechodzeniu od jednej sytuacji do drugiej? Już Amerykanka z wielkim brylantem na palcu zwęszyła, podpytuje, podpatruje gdzie to kupić, jak załatwić, jakim sposobem zdobyć.

Kiedy ma zamiar wyjść z domu przestaje padać deszcz. Nigdy nie spóźnia się na samolot, ani samolot nie spóźnia się dla niego. W ogóle rzadko się spieszy. Trafia na miłe sklepowe, uczynnych taksówkarzy. Gołąb go nie obsra. Pies go nie obszczeka. Dzieci uśmiechają się na jego widok, burmutny bileter rozchmurzy się choćby nie wiem co. Jak wybiera ciastka w cukierni, to zawsze najsmaczniejsze. Jak zwiedza to tak, że inni się dziwią jak on tam trafia, skąd czerpie swoje informacje? A oni studiowali przewodniki, przygotowywali się miesiącami, wliczając kurs języka, konsultacje z doradcą kulturowym, zakup map, kompasu, odpowiedniego sprzętu i czego tam jeszcze, co miałoby zapewnić zwiedzanie na najwyższym poziomie. Nie słucha znajomych: jedź tam, zjedz to, zajrzyj w tamto, a jakoś zawsze mu się udaje wyjątkowo dobrze. Zatrucia pokarmowe, w tym pasożyty omijają go szerokim łukiem, dlatego może bez ograniczeń stołować się w nawet najbardziej obskurnych barkach. Nie spotyka ekshibicjonistów, chyba, że ma akurat taką fantazję. Pracy nigdy nie szuka, a zawsze ją znajduje. Jakby na to nie patrzeć jego nieznośna lekkość bytu jest nieznośna. Jakby cały wszechświat tylko czekał na jego skinienie i mógł z radością spełnić każdą nawet najbardziej wydumaną zachciankę.

Amerykanka z brylantem na palcu dopytuje z determinacją: gdzie to się chowa, gdzie się tego szuka?
A to jest tu, pod nosem, tu Pani to ma, na widoku. Doprawdy? Wystarczy tylko sięgnąć, jak po dojrzałą śliwkę na drzewie albo zagwizdać na nią, ale nie z wyższością, tylko tak jak się gwiżdże na najlepszego kumpla, który się zagapił, a tu akurat sarna przebiega.

Happy Go Lucky (2008)
                                          

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Fantazja o Michelu Houellebecqu

  Wiem, że życie to jest gra, czy coś w rodzaju teatru. Choć odgrywanie pewnych scenek jest bardzo bolesne. Często sobie z tego kiepkuję, traktując trudne przeżycia, których dostarczają mi bliscy, jako dobry temat do tego, żeby to opisać.  Myślę, że robiło i robi tak wielu twórców. Nawet mój ukochany Houellebecq. Niedawno, czytając „Wrogów publicznych” (2008), dowiedziałam się, że opisując matkę Adriana – puszczalską hipiskę, w „Cząstkach elementarnych”, miał na myśli swoją rodzicielkę. Tak przynajmniej odebrała to Lucie Ceccaldi, która zostawiła małego Houellebecqa pod opieką dziadków. Czym jak się okazuje ją rozsierdził.  Wydała więc biografię „L'innocente: ecrit” (2008) (w wolnym tłumaczeniu: niewinność przemówiła), w której odnosi się do tego, kim jest jej syn. Houellebecq we „Wrogach publicznych” (wymiana listów między nim a Bernardem-Henri L é vym) komentując jej książkę, stara się dystansować do tematu, ale czuć, że go to dotknęło. Jako dziecko przeżył zawód, troch...

Wychodzenie z... siebie

Sięgnęłam po ten film, bo lubię Cate Blanchett, ale też mam niedosyt kobiecych bohaterek... Powstał on na podstawie powieści Maria Semple o tym samym tytule i opowiada historię genialnej architektki, która co prawda odniosła sukces, ale straciła sens projektowania i chęć przekraczania ograniczeń materii, zapadając się w sobie, dając się pożerać swoim fobiom. Lata mijały, w Seatle wciąż padał deszcz, w jej domu przeciekał dach, co tym bardziej zasmucało, bo Benadette zaprojektowała w swoim życiu ich wiele. Where'd You go Bernadette, Wilson Webb / Annapurna Pictures Jej idolką była św. Bernadeta, która miała 18 widzeń Matki Boskiej, w górach w Lourdes. Według teorii niektórych, takie widzenia są niczym innym tylko hologramami, które na przestrzeni wieków, projektowali nam kosmici. Głównie po to, żeby jeszcze bardziej nas ogłupić. I przywiązać do religii, zapewniając kościołowi świeży dopływ trzody. Wynikałoby z tego, że kosmici mają konszachty z kościołem... ...

Wonder Woman taka cudowna

W piątek była akurat premiera Wonder Woman , więc poszłam mimo ładnej pogody. Dwadzieścia minut przed seansem nie było jeszcze nikogo. Tylko dwie dziewczyny, które upewniały się pięć razy, czy to sala numer cztery. W końcu uciekły, przerażone, że chyba ślepa uliczka? Dopytuję biletera o seans. Tak, tak. Wie Pani przy takiej pogodzie, to ja osobiście wolałbym siedzieć nad Wisłą. Najwyżej będzie miała Pani pokaz indywidualny. Tuż przed reklamami zaczęli schodzić się ludzie. Cicho jak myszka pochrupałam sobie wodne ciasteczka pszenne i czekałam, co się wydarzy. Steve Trevor (Chris Pine) seksi, tym bardziej, że dla Diany był pierwszym mężczyzną, jakiego w życiu widziała. Wpadł dosłownie do jej świata z nieba. Za to u Gal Gadot, aktorki wcielającej się w rolę Diany twardy akcent, izraelskie korzenie i dwuletnia służba wojskowa.  Dzięki uprzejmości internetu Diana młoda, zadziorna o niespożytej energii. Trochę naiwna. Jeszcze nie zna życia, ale przeczuwa, że będzie miała tu ...